Stadsgezichten

stad-009.jpgstad-012.jpgstad-008.jpgstad-006.jpgstad-001.jpg

Geen zin vandaag. En dus verzin ik allerlei omtrekkende bewegingen om het groeiende bergje werk te omzeilen.

Ik heb een goed excuus want moet nodig foto’s maken voor Geheugen en dus camera om en naar de markt. Zonnetje, gezellig. “Waar is het voor, vrouw?” en hup, weer een praatje te pakken. Tijd voor koffie en dus de berg op naar B&B waar Bach aanstaat en de Volkskrant en de nieuwe VN liggen die toch ook nodig even gelezen moeten worden.

Er komt een stel binnen met een kind van een jaar of twee. Het kind krijst. Papa en mama zijn begin dertig maar going on sixty. Vermoeid, uitgeblust en hebben elkaar absoluut niets te zeggen. Ze drinken hun koffie en zwijgen, kauwen op hun bagel en zwijgen, kijken naar het kind en zwijgen. Ik krijg het er benauwd van en denk aan de recensie van “Doe Maar, de musical” die ik net las: is dit alles? Een huis in Almere, flatscreen en multimedia beleving pc schat ik zo, auto, kind. Maar wat een armoe.

Niet dat lief en ik altijd schaterlachend door het leven hollen. Ik kan heel af en toe ernstig fantaseren over fijn  solo-appartementje in hartje Amsterdam; dan hebben we erge erge ruzie. Maar zo tegenover elkaar zitten? Zo volkomen onverschillig, ongeinteresseerd, helemaal klaar met elkaar? Kan het me niet herinneren. Wat dat betreft gelukkig fifty going on thirty… 

Dit bericht is geplaatst in Almere, Leven, Liefde. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *