Knappe Sony!

“Bijna 1500 nummers, 400 uur muziek,” zegt lief, die op z’n knieen voor ons nieuwe setje zit, tevreden. “Ja pa, nou weten we het wel,” zucht Isa.

We hebben een nieuw – hoe heet dat eigenlijk precies- muzieksetje. Een hele slimme. Lief heeft een ochtend gegoogled, gestudeerd en ging toen shoppen. Zonder mij want ik hou niet van shoppen en bovendien is shoppen voor muzieksetjes typisch manachtig, vind ik. ’s Middags kwam hij blij terug met een doos. Een half uurtje later zaten we samen te kijken naar het displeetje dat ons aardig verwelkomde. “Hij heeft een harde schijf,” zei lief onder de indruk. “We kunnen er alle CD’s op kwijt, en misschien zelfs de platen.” Hij voerde de nieuwe huisgenoot een CD en drukte op ‘record’. Er gebeurde een klein wonder: het setje wist precies wat hij in z’n bek had en liet zelfs het plaatje van het bijbehorende hoesje zien! Er begonnen wat groene streepjes razendsnel te lopen en toen was ‘ie klaar. Een hele CD in een paar minuten gekopieerd. “Wow,’ zei lief terwijl hij op play drukte. “Wow”, zei ik. “Dat zo’n klein ding zo’n geluid kan produceren.” Alsof we in Paradiso zaten, zo echt. “Nu een plaat,” zei lief. Platenspeler aansluiten, plaat op, op ‘record’ drukken en ja hoor: weer groene streepjes en binnen drie minuten stond de plaat op de harde schijf. Lief was blij, heel blij. Vorig jaar heeft hij namelijk een platenspeler gekocht die je aan moet sluiten op de PC en dan kopieer je de muziek naar de CD en dan ga je editen en dan brand je het. Je snapt het, dat duurt uren. Die lief niet heeft.

Setje doet ook magische dingen met afspeellijsten. Met die 400 uur muziek die er nu inzit. Je kiest dan bijvoorbeeld voor sfeertje ‘afternoon’ – tsja, geen idee wat dat is – en dan kiest ‘ie zelf uit wat ‘ie daarbij vindt passen. Het aardige is dan dat je muziek langs hoort komen waarvan je al jaren vergeten had dat je het in huis had. En dat brengt de Matthijs van Nieuwkerk in lief naar boven. “Ceetje, luister ‘s. Wat is dit?” “Hmmmmm. Pink Floyd.” “Weet je nog hoe de hoes er uitzag?” “Hmmmmm. Iets met een koe.” “Goed zo, Ceetje.” Dat zijn dus onze weekend gesprekken tegenwoordig. Of ik roep: “Nee, zet af. Hier moet ik van huilen.” Vaak muziek waar ik vroeger op gewerkt heb, waarmee setje me dan onverwacht overvalt en zo oud zeer openschuurt. Want dat is het enige dat setje niet kan, aanvoelen wat de stemming in huis is en daar de muziek bij zoeken. Maar verder..

De poort naar de illegale muziekhemel staat nu helemaal wijd open natuurlijk. Vrienden nemen hun favoriete muziekjes mee die wij dan in een paar minuten op de harde schijf gezet hebben. Geluk zit in een klein setje.

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie met de tags , , . Bookmark de permalink.

0 Reacties op Knappe Sony!

  1. Marco schreef:

    Voor mannen is het nu een wat moeilijk te volgen verhaal. Duidelijk wordt het als we de naam van het apparaat en het type weten. Mannen hoef je dan niets meer uit te leggen.

    “Ik zag laatst de X-merk Queil b4 bij Jan thuis”, zegt de ene man, waarop te andere man ijzersterk terugkomt met dat hij gaat voor de b4-pro-x. Die is natuurlijk duurder dan die van Jan en dus ook beter. En wordt natuurlijk door echte professionals ook gebruikt. Jan is een sukkel met zijn standaard uitgevoerde b4 en dat weet hij zelf ook wel…

  2. Connie schreef:

    Ik heb het natuurlijk over de Sony HDD S Master (of zoiets….)

  3. Marco schreef:

    O, dus niet de HDD S-plus… jammer.

  4. Je gaat mij toch niet vertellen dat dit apparaat geen cassettebandjes en en 8-tracks meer kan afspelen he?

    Die vooruitgang gaat mij veel te snel. Oeps, moet gaan er k0mt een telex binnen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *