Almere, PVV en de werkelijkheid

Beter dan Adri Duivesteijn kan ik het niet zeggen….Gepubliceerd in De Volkskrant en op de site van de PvdA.

Straks zijn de media weg, maar wij zitten met de PVV
Wilders heeft zijn blik op Almere laten vallen en dringt die stad een werkelijkheid op die niets met Almere te maken heeft, betoogt Adri Duivesteijn.

Het is een illusie te geloven dat de gemeenteraadsverkiezingen zich kunnen onttrekken aan de nationale politiek. In Almere is zelfs de schijn van lokale verkiezingen verdwenen. Met de kandidaatstelling van de PVV is de stad in een film beland, waarin twee werkelijkheden door elkaar lopen. Aan de ene kant is er de Almeerse werkelijkheid, aan de andere kant creëert de PVV – en ook de media – een eigen werkelijkheid. Almere bevindt zich in een schemergebied tussen dat wat de stad feitelijk is, en het beeld dat door Wilders wordt neergezet.

De strijd die de PVV op nationaal niveau voert, is wezenlijk anders dan de vraagstukken waar Almere zich mee geconfronteerd ziet. De Almeerse werkelijkheid kenmerkt zich door consensus over belangrijke vraagstukken. Waar problemen als wel of niet gratis parkeren bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen nog leidden tot interne beroering, is inmiddels een grote gemeenschappelijkheid in het beleidsdenken ontstaan.

Ook kent Almere geen strijd meer tegen onveiligheid. In 2008 behoorde Almere tot de 35 veiligste steden van Nederland, en in 2009 nam de veiligheid verder toe; het aantal misdrijven daalde met 13 procent, het aantal geweldsincidenten met 7 procent en het aantal overvallen met 31 procent.

Wilders dringt Almere een werkelijkheid op die volstrekt niet aansluit bij wat de stad is. Het partijprogramma is op geen enkele manier verankerd in Almere, maar vertegenwoordigt vooral de nationale weerstand tegen belastingen, cultuur en vreemdelingen. Wanneer dit nationale programma van de PVV ook maar voor de helft zou worden uitgevoerd, zouden de inwoners van Almere zich massaal tegen de PVV keren.

Juist omdat hier sprake is van een schemerzone, staat Almere al weken in de schijnwerpers. Iedere omroep, commercieel of niet, heeft het kampement in Almere opgeslagen. Hoewel de stad geen grote problemen kent, staat Almere centraal – enkel en alleen omdat Wilders zijn blik op de stad heeft laten vallen. Hij heeft de stad gegijzeld om zo zijn eigen doelen te bereiken. Almere is een afgeleide. Het had elke stad kunnen overkomen.

Waar andere gemeenten op 4 maart overgaan tot de orde van de dag, stelt Almere zich de vraag hoe om te gaan met de PVV. Wordt deze partij ten principale uitgesloten van bestuur of wordt gekomen tot een samenwerkingsmodel? De PVV zal moeten bewijzen dat de nationale standpunten kunnen worden vertaald in harde lokale afspraken: geen nieuwe moskeeën, het reduceren van cultuursubsidies, de oprichting van stadscommando’s en de afschaffing van riool- en afvalstoffenheffing.

Wat er ook gebeurt, in Almere heeft de PVV altijd succes. Bij een rechtse meerderheid zullen VVD en CDA met Wilders’ partij tot een deal moeten komen. Willen deze onderhandelingen slagen, dan zullen VVD en CDA bijna onmogelijke concessies moeten doen. Komen zij niet tot overeenstemming, dan zal de PVV zich wentelen in de rol van afgewezene. De gevestigde politiek is dan, in de opvatting van de PVV, arrogant, negeert de kiezers en moet (op nationaal niveau) worden gestraft.

En zo is Almere gegijzeld door de nationale politiek. Wilders gebruikt – beter: misbruikt – Almere om zijn nationale agenda betekenis te geven. De Almeerse werkelijkheid is van secundair belang. En hoewel de toekomst lastig te voorspellen valt, weet ik één ding zeker. Waar de media op 4 maart vertrekken naar een volgend spektakelstuk, blijft Almere achter met een volstrekt vertekende verkiezingsuitslag, een uitslag die mijlenver verwijderd is van de echte vraagstukken waar we mee kampen, zoals de bereikbaarheid van de stad.

Dit bericht is geplaatst in Almere, Politiek met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *