Supporters

“Wat is het toch een kutoord! Dat stadshart. Geen enkele samenhang. Heb me rot gezocht.” Cees Dam is gearriveerd. Tien minuten later verschijnt Jan des Bouvrie: “Heb me rot gezocht. M’n auto staat daar ergens, mag dat?” Hij wijst naar de Silver Line toren.Karen, Frank en ik kijken elkaar aan. De toon is gezet.

We zitten bij Casla. Het laatste interview in het kader van de Week van de Geschiedenis. Ik bereid me voor op een uurtje Almere-bashing maar dat valt alles mee. Op het stadshart na dan. “Die kouwe, witte doos, is dat nou dat hele dure theater?” vraagt Cees Dam. Maar verder, lof voor wat we hier doen. Nou ja, op particulier opdrachtgeverschap na dan…vooral niet doen is het gratis adviesje van de goeroes. Wordt een zootje.

Naar huis. Pasta en grote salade maken. Courgettes roosteren.Wijn. Frank en Karen komen eten en dan samen naar de Nacht van de Geschiedenis in Krasnapolsky. Een uur later worden we als genomineerden naar voren geroepen door Matthijs van Nieuwkerk, in het echt net zo scherp en geestig als op tv. Plasterk maakt de winnaar bekend. Heusden Altena. Jammer. Maar toch, er waren 765 ingediende projecten uit heel Nederland. Dan is een nominatie ook al een hele prestatie. Toch teleurgesteld. Was leuk geweest, Almere landelijk in het nieuws dankzij het winnen van een geschiedeniswedstrijd… En de zoen van Matthijs kan ik nu ook wel schudden. “Ach meisje,” zegt de cameraman van Omroep Flevoland. “Zet het lekker op een zuipen en dan ga je alsnog met hem zoenen.”

Karen, Frank en mijn lief ben ik inmiddels in de massa kwijt maar ik word al snel gecornerd door twee gezellige blonde dames. “Ah, Michiel de Ruyter,” zegt de een naar mijn button wijzend. “Wij ook. Ga je mee de gratis cocktail halen?” Beetje raar accent heeft ze. “Zijn jullie Pools ofzo?” “Nee, Apeldoorns.” “”Geschiedenisjuffen zeker?” “Wel juffen, geen geschiedenis.” Bij de Canon Cocktailbar is het lang wachten. “Wij willen twee Romeinen!” roepen de twee enthousiast. Blijkbaar is dit niet hun eerste visite aan de bar want ze kennen de namen en ingrediënten van de drankjes al uit hun hoofd. Ik ben zelf meer in de stemming voor een napoleon… Lief staat ineens weer naast me naast me. “Kom mee naar boven. Sjoelen.” Sjoelen. Ik wil niet sjoelen. Ik wil slapen, mijn energie lekt in hoog tempo weg. Het is te druk, te rokerig. “Ik neem de trein wel,” kus ik lief gedag.

Op de gang kom ik Omroep Flevoland weer tegen. “Wat zei de voorzitter van de jury nou over Almere?” vraag ik, want die hebben ze net staan interviewen. “Er was te weinig belangstelling van het Almeerse publiek…” Kutoord, denk ik bij mezelf. Vinexwijk. Slaapstad. Shoppers. Cultuurbarbaren. Maar ja, een shopping mall als stadshart, wat wil je ook. Bordjes Amsterdam verzetten is de enige oplossing en ik doe nooit nooit meer wat voor dat achterlijke gat.

Overstappen op Weesp. De trein zit vol. Er is nog een plekje waar blijkbaar niemand wil zitten. Tegenover een Ajax supporter. Zwart bomberjack. Ajax sjaal. Zijn in legerbroek gestoken benen bengelen over de stoelleuning, de kistjes slingerend in het gangpad. Het haar blond opgeschoren. Zijn maten zitten aan de andere kant van het gangpad. Ze klagen. Over het bestuur. Dat ze altijd verliezen. Over de mooi weer supporters. Over de prijzen. Dat ze staanplaatsen moeten invoeren op noord en zuid. En dat er weer ruiten ingegaan zijn en dat ze misschien morgen ook wel effe langsgaan. “Waarom zijn jullie nog supporter?” vraag ik. Ze kijken me aan alsof ik van een andere planeet kom. Wat ook wel een beetje zo is natuurlijk. “Daar zijn we mee geboren. Daar gaan we mee dood,” zegt blondie. “En als het effe tegenzit, blijven we ze steunen. Wij zijn echte supporters, geen mooi weer types.”

En dan rijden we Almere CS binnen. Kutoord. Maar wel mijn kutoord.

Dit bericht is geplaatst in Almere met de tags , , , , , , . Bookmark de permalink.

0 Reacties op Supporters

  1. Marco schreef:

    Even vanuit het warme Greenville, SC, USA:

    Ik heb wel eens gedacht aan een sociale/culturele/politieke stroming: Kut Almere. Ook met de gedachte dat het wel mijn kutalmere is…

    Ben benieuwd naar het interview met Dam en Des B.

  2. René schreef:

    Vandaag opzoek naar een kado voor mijn vrouw die morgen alweer jarig is. Het was het stadshart 13.30 uur. Rijdend door de wijken overvalt mij de treurigheid van deze stad. In het stadhart aangekomen en het gevoel wordt steeds erger.

    Ik ben toch bang dat het niet echt goed gaat komen met deze stad. Negatief? Nee hoor een realisme vermengd met teleurstelling.

  3. Connie schreef:

    Hee Marco! Is het fijn daar? Ben jaloers!
    Ik zal interview opnemen maar misschien ben je dan al terug? 1e week november.

    @ Rene. Ik probeer de stad zoveel mogelijk als uitdaging te zien. Ik bedoel, een stad die helemaal top is, lijkt me ook saai.We moeten wel wat te doen hebben. Maar af en toe word je er wel erg moe van…
    Ben betrokken bij Homeruskwartier en wat ik daar weer zie ontstaan in particulier opdrachtgeverschap, niet fijn. Gewoon weer meer van hezelfde. Behalve ons project dan :-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *